|
خاطرات یک مسافر عاشق هر آنچه که در این وبلاگ میخوانید صرفا" یک قصه هست و اسامی افراد فرضی میباشد
| ||||||
|
لوگوی وبلاگ لوگوی وبلاگ  |
*ایتالیا: درمورد مد عینک و لباس جدیدشون بحث می کنن! *آلمان: درباره سیاست های دولت حرف می زنن! *مکزیک: دونفر شون دوئل می کنن و یه نفرشون ناظر دوئل میشه و دو نفر دیگه هم گیتار می زنن! امارات متحده عربی: 4 نفرشون دست می زنن و یه نفرشون می رقصه! افغانستان: اگه پول نداشته باشن کار می کنن و اگه پول داشته باشن می خوابن! کره جنوبی: باهم یه شرکت راه میندازن و یه کالای ژاپنی رو کپی می کنن! چین: اینها که دیگه روی هرچی متقلیه کم کردن کافی یه چیزی یه جای دنیا ساخته شه 3 سوت نزده کپی می کنن آذربایجان: یه بطری آب پرتقال می خرن و با هم می خورن! مصر: میرن یه جا می شینن قلیون می کشن! پاکستان: یه باند قاچاق تریاک تشکیل میدن! روسیه: از همدیگه رشوه می گیرن! ژاپن: هیچوقت 5 نفر دور هم جمع نمیشن! چون همیشه حداقل 3 نفرشون کار دارن! هند: یا با همدیگه می رقصن و یا میرن سینما و رقص تماشا می کنن! عراق: برای حمله به سربازهای آمریکایی نقشه می کشن! کوبا: هر وقت 2 نفر یا بیشتر یه جا جمع بشن از کاسترو تعریف می کنن! ایران: یا پشت سر بقیه غیب می کنن یا روزنامه راه میندازن یا به جلسه سخنرانی ترتیب میدن یا از حرف زدن و سوتی های همدیگه ایراد می گیرن یا یه نفرشون رو میذارن وسط و 4 نفرشون متلک بارونش می کنن یا الکی می خندن یا یه پیتزافروشی باز می کنن یا بدون هیچ صحبتی می ایستن و چشم و سرشون و رو می چرخونن و مردم رو نگاه می کنن یا یه شرکت کامپیوتر و اینترنت راه میندازن یا میرن یه چت روم توی یاهو مسنجر می سازن. کلاس های آمادگی آقایان جهت رسیدن به سطح هوشی یک خانم!!! هدف های آموزشی: کلاس های آمادگی دایم برای مردان تا عضوی از بدنشان به نام مغز را فعال کنند، عضوی که آنان منکر وجود آن هستند. برنامه: 4 واحد اجباری واحد 1: کلاس های اجباری 1. بیاموزیم چگونه بدون مادرمان زندگی کنیم. (2000 ساعت) 2. زن من مادر من نیست. (350 ساعت) 3. تمام درآمدم را به زنم می دهم. (550 ساعت) 4. می فهمم که فوتبال ورزش نیست و رونالدو یک ابله است. (500 ساعت) 5. زن من پرستار من نیست. 6. زن من کلفت من نیست. واحد 2: زندگی مشترک 1. بچه دارشدن بدون احساس حسادت. (50 ساعت) 2. من دیگر به دوره های دوستانه زنم دوره احمق ها نمی گویم. (500 ساعت) 3. ترک اعتیاد به بازی کردن با کنترل از راه دور تلویزیون. (550 ساعت) 4. من پیشرفت کردم و تکبر را کنار گذاشتم... (تمرین عملی همراه با نوار ویدیو 100 ساعت) 5. من دیگر دوش استخر را بادوش حمام اشتباه نمی گیرم. 6. چگونگی انتقال لباس های کثیف به سبدشان بدون پخش و پلاکردن آنها. (500 ساعت) 7. چگونگی بهبود یافتن از سرماخوردگی بدون از دست دادن امید به زندگی. (200 ساعت) 8. چگونگی به تنهایی لباس پوشیدن، به تنهایی لباس انتخاب کردن و دانستن محل کمد لباس ها. واحد 3: تفریح و سرگرمی 1. اتوکشی در دو مرحله: الف) یک پیراهن در کمتر از 2 ساعت ب) تکرار با دیگر لباس ها (تمرین عملی) 2. تمیزکردن خانه... فعالیتی مطلوب و دلپذیر. 3. فراموش نکردن بیرون بردن زباله ها. 4. به خاطر سپردن معنای جاروبرقی: وسیله ای برای تمیزکردن خانه که گرد و خاک و آشغال ها را جمع می کند. (برای استفاده بهتر به بخش 1 واحد 4 توجه کنید.) 5. چگونگی استفاده از دستمال گردگیری. 6. جمع کردن خرابکاری ها بعد از انجام تعمیرات در خانه. 7. بیاموزیم معادل زنانه ی + نشستن جلوی تلویزیون؛، + ایستادن کنار اجاق گاز؛ نیست. واحد 4: کلاس آشپزی سطح 1 (مقدماتی): وسایل خانه: ON: روشن کردن دستگاه OFF: خاموش کردن دستگاه سطح 2 (پیشرفته): درست کردن اولین سوپ آماده بدون سوزاندن آن. (تمرین عملی: قبل از اضافه کردن مواد، آب را بجوشانید.) سطح 3 (تخصصی): درست کردن چای بدون فراموش کردن آب و چای، و دم کردن آن داخل قوری و نه کتری. سطح 4 (عالی): تعارف کردن چای بدون این که نصف آن در نعلبکی بریزد. نامه بازیگر نقش نادر در فیلم جدایی نادر از سیمین نوشته ای از پیمان معادی بازیگر نقش نادر در فیلم جدایی نادر از سیمین سلام کردن گاه رسمیتی میدهد که نمیشود از دل حرف زد . بگذارید آخرین ردیف سینما نشسته باشم و خیره به نقش آرایی شما روی پرده هایی که روزگاری نه چندان دور پاره اش میکردید حرف بزنم . ما نه گوسفندیم و نه خود را به خریت زده ایم. تنها تفاوتمان اینست که بلندگو ها را به شما داده اند و تماشاچیگری را به ما پیش فروش کرده اند . شما میتازید و گرد و خاک میکنید ... ما چشمهایمان از غبار ِشما و اشک هایمان گِل میشود اما چیزی نمی توانیم بگوییم . نه اینکه آزادی بیان نداریم .... چرا داریم ، مشکل اینجاست که آزادی پس از بیان نداریم . روی سخنم با شماست که گیشه ها را در دست گرفته اید و آنقدر عوامل پشت صحنه دارید که سالی یک فیلم را ساخته تدوین و میکس کنید تا عید ها کنار سفره هفت سین برای فرزندانتان از خستگی های یکسال زحمت بگویید و آنها به شما افتخار کنند که چه مردانه دم از حقیقت میزنید . دلم از روزگاری میگیرد که " آدم برفی" ، جرم بود . " مارمولک" به زیر پا ها خزید ، گربه های اشرافی ایرانی در زیرزمین ها بایگانی شد ." دایره" را دو سال دور زدید و دم از سینمای خلاق زدید. ناصر تقوایی این روز ها خاک میخورد... مخملباف پای ماندن نداشت ... بهرام بیضایی با تمام دنیا قهر است. مسعودکیمیایی هنوز خواب اسطوره هایش را میبیند ... پرویز فنی زاده که در خاک باشد ، بهروز وثوق که ممنوعه و فاطمه معتمد آریا مفقود الاثر ..باید پرچمدار سینمای ما حامد کمیلی شود ... باید مسعود دهنمکی اپرای مجلل در گیشه ها به راه بیندازد... باید فریدون جیرانی یک هفته شب نخوابی بکشد تا برنامه ترور شخصیت بازیگر های ما را بکشد . بگذار این فریاد نصفه ای باشد که از گلوی یک نسل بیرون پریده است . نسل ما را ببخشید ... ما خواستیم نفهم بمانیم ... نشد ... به خدا نشد ... وقتی "داش آکل" به غیرتمان زد ... وقتی "قیصر" به پاشنه های خوابیده ی ما خندید ... وقتی "مسافران" را نفس کشیدیم .. وقتی "هامون" را به جان نا خود آگاهمان انداختند ... دست ما که نبود . ما "گاو ِ " مهرجویی را دیده ایم که گاو نمانیم.... ندانستیم از" باشو" هم غریبه ای کوچکتر میشویم. ما را ببخشید که طعم سینمای خوب را چشیده ایم .... ما را ببخشید اگر دستهای لرزان اکبر عبدی در "مادر" از یادمان نرفت ... اگر کمر خمیده معتمد آریای "گیلانه" را تا خوردیم .. اگر با حاج کاظم " آژانس شیشه ای" ، عذاب وجدان گرفته ایم ... اگر در" مهاجر" ، جبهه هایمان را دید زده ایم .اگر طعم ناب گیلاس را چشیده ایم . اگر پای " بایسیکلران" ، خوابمان گرفت و به خود فحش دادیم. اگر فریماه فرجامی را خندیدید و ما خاطراتمان آتشمان زد .... شما اهل به خود آمدن نیستید ، نبودید ... اما بدانید سکوت ما از سر بی کسییست ... مارا در این بی کسی گِل گرفته اید و دل این نسل برای " ناخدا خورشید" ها تنگ است ... ما خون دل میخوریم و بزرگان این سینما سکوت میکنند .... شما هم میتازید .... آقای اخراجیها آقای پایان نامه آقای ضد سینما اینجا هرچه شود ..... هر چه باشد ....هنوز ایران است کاش این نسل آنقدر غیرت داشته باشد تا گوش همیشه طلبکار شما را ، به این نوشته برساند ... فوروارد کنید ، آنقدر که بی اجازه به رُخشان کشیده شویم.
رفتم عابربانک، یارو داره جون میکنه با دستگاه کلنجار میره بعد ده دقیقه برمی گرده میگه شما هم کار داری؟ پ ن پ پیک موتوری ام وایسادم نامه اداری تونو تایپ کنین ببرم. گوش کن : [ چهارشنبه 5 بهمن 1390 ] [ 20:12 ] [ Alireza ]
ما آدمها برای کسانی که دوستشون داریم هزینه میکنیم مادی یا معنوی
وای به اون روزی که بفهمی برای اون فرد پشیزی ارزش نداشتی تو میمانی و فاکتورهای سنگین روحت |
درباره وبلاگ  یه روز فکر میکردم که ازدواج ادامه همون دوستی هاست ولی وقتی اومدم زیر یه سقف دیدم که زرشک ...
آمار سایت  | ||||
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||||||
